gece çöküyor , bak insanlar yok
kimsesiz bir çocuk hayatı bombok
kimsesi yok bir allah’ı bir anası kalmış
hayat zaten tekmeyi basmış
bakan bakmış hakkı yerde kalmış
yazan yazmış isyanına zulumün
kopardılar gülümün son yapragını
bu nakaratı kaderi ahı
insansan dur da dinle
ne diyor bir çocuk gecenin içinde
kafam darmaduman anam çekiyor aman
ben etmişim isyan ‘be dünya allahın varmı?’
parasız dediğin sona kalırmı?
gerçek olan para mı yoksa hayat mı?
ikisi arasında hep gel- git
durma karşımda hadi siktir git!
yeter bu çile bana yeter
beter cümleleri yazanın adı ‘yener’
eser rüzgar eser es es sefer
bu günler beni rep’e sevkeder
derttir sebebi aslen
dışa vurulmuş seslen – sen kes len!
es len poyraz es len
bana seslen isyanıma seslen
ben de besten darmadağın bu beden